Vurige bruiloft
Een symfonie in staal en ijzer (1951)
Het publiek beleefde op 18 oktober 1951 meer dan alleen een gewone filmpremière in het Gloria Filmtheater in Rheinhausen. Ze zagen de eerste kleurenfilm uit de Duitse mijnindustrie: “Fiery Wedding – A Symphony in Steel and Iron”. De opdrachtgever was de Iron and Steel Industry Association, waarvan de algemeen directeur, Wilhelm Salewski, als adviseur ook een sleutelrol speelde bij het maken van de film. De eerste kleurenfilm – in een tijd waarin het puin van de Tweede Wereldoorlog nog lang niet was opgeruimd en de ‘wederopbouw’ slechts langzaam aan kracht won.
Het laten maken van een uitgebreide kleurenfilm in deze jaren getuigt van de ambitie van de ondernemersvereniging en wijst op de grote verwachtingen die in de film waren gesteld. Een ander bewijsstuk bevestigt dit: Dr. Ulrich Kayser voor de regie en Hugo O. Schulze voor de camera, twee zeer gerenommeerde experts. Kayser had naam gemaakt als dramaturg en regisseur op de culturele en industriële filmafdeling van Universum Film AG (UFA), en Schulze had achter de camera gestaan voor spectaculaire entertainmentproducties als ‘The Tiger of Eschnapur’ (1937). Veel technische tegenslagen heeft hij inmiddels met succes weten te trotseren, zoals de enorme temperaturen in de hoogoven of de vonkenregen in de staalfabriek. “Fiery Wedding” toont beelden van de ijzerfabriek Rheinhausen, onderdeel van de Krupp Groep. Er zijn waarschijnlijk minder scènes gefilmd in de ijzerfabriek van Gelsenkirchen (club Schalker) en in de club in Bochum.
De kijker ervaart hoe ijzererts in de haven arriveert, hoe vervolgens de hoogoven wordt gevoed en daar ruwijzer wordt geproduceerd. De blaasomvormers in staalfabriek Thomas, waar ruwijzer wordt omgezet in staal, hebben een prachtig effect “in kleur”. Het vloeibare staal wordt in blokken gegoten en in de walserij verwerkt tot rails, draad of plaatwerk. Andere scènes tonen de productie van stalen buizen en het smelten van roestvrij staal in de elektrische staalfabriek. Aan het einde ziet de kijker een bel met de inscriptie “Geef ons genadig vrede”.
Het luiden van klokken is een vaak gebruikt filmisch stijlmiddel sinds Leni Riefenstahls “Triumph of the Will” (1935) of Veit Harlans “The Great King” (1942), vooral gebruikt voor een laatste apotheose. In de “Vurige Bruiloft” symboliseert de bel met zijn inscriptie een toekomst voor de staalindustrie die gebaseerd is op ideale waarden. Industrieel werk moet in dienst staan van de vrede. Dit is de eigenlijke bedoeling van de film: de West-Duitse ijzer- en staalindustrie wilde een negatief geladen imago tegengaan. Sommigen hielden hen nog steeds gedeeltelijk verantwoordelijk voor het nazi-bewind, de oorlog en het geweld, terwijl anderen de banen in de ijzerfabriek eenvoudigweg associeerden met vuil en gevaar. De ‘Vurige Bruiloft’ verheerlijkt echter op mythische wijze de productie van staal en esthetiseert de werkprocessen.
Welke toeschouwer kan de fascinatie van een hoogoventap of een blaasconvertor weerstaan? De pers was in ieder geval enthousiast over de ‘enorme kracht’ van de beelden en de ‘sterke impact’ van de strip (Neue Ruhr-Zeitung). De film kreeg ook veel aandacht van een gespecialiseerd publiek. De film werd vertoond op het Internationale Culturele en Documentaire Filmcongres in Salzburg in 1952 en zelfs op het Internationale Filmfestival in Cannes. Het filmbeoordelingsbureau van de deelstaten van de Bondsrepubliek Duitsland kende hem de beoordeling "waardevol" toe en op 23 april 1952 ontving hij een Federale Filmprijs. In het dagelijkse bedrijfsleven zou het getoond moeten worden bij feestelijke gelegenheden, lezingen of accreditatieceremonies voor leerlingen.
Felix Hartelt, Historisch Archief Krupp, Essen
Luchtfoto van de Krupp'sche Friedrich-Alfred-Hütte in [Duisburg-] Rheinhausen, rond 1950 Foto: Historisch Archief Krupp
Filmografische informatie:
Klant: Vereniging van de Ijzer- en Staalindustrie, Düsseldorf
Productiejaar: 1951
Formaat: 35 mm lichte toon
Kleur: kleur
Sprache: Deutsch
Speelduur: 11'10"
Geschreven en geregisseerd door Dr. Ulrich Kayser
Camera: Hugo O. Schulze
Samenwerking: Wilhelm Salewski
Muziek: Erich Kuntzen
Producent: Epoch Color-Film AG, Wiesbaden/Düsseldorf/Berlijn/Frankfurt a. M.
Distributeur: Constantin-Filmverleih GmbH, Frankfurt a. Hoofdgerecht (1952)
Première: 18 oktober 1951, Gloria Filmtheater, Rheinhausen
Onderscheidingen: Beoordeling “Waardevol” van de filmevaluatie-instantie van de deelstaten van de Bondsrepubliek Duitsland, FBL-test nr. 396 van 2 april 1952 Duitse filmprijs 1952: “Gouden cassette” in de categorie “bijzonder waardevolle cultuurfilm”
Archief: Historisch Archief Krupp, Essen / thyssenkrupp Bedrijfsarchief, Duisburg
Contact:
Historisch archief van Krupp
Villa Heuvel, Heuvel 1
45133 Essen
Prof. Dr. Ralf Stremmel / Felix Hartelt, M.Sc.
archiv@hak-krupp-stiftung.de