Kopalnia LWL Museum Nightingale

Muttental jest uważane za „kolebkę górnictwa Ruhry”. Nigdzie indziej w Zagłębiu Ruhry nie można wyraźniej prześledzić przejścia od wydobycia ręcznego do przemysłowego niż w kopalni Nachtigall. Zabytkowe budynki miały burzliwą historię: Nachtigall to nie tylko kopalnia, ale także cegielnia, kamieniołom piaskowca i złomowisko. Miejsce, któremu groziła ostateczna degradacja, a które dziś, jako muzeum przemysłu LWL, odzwierciedla nie tylko własną przeszłość, ale także pionierskie dni przemysłu węglowego i stalowego w regionie. Zwiedzający mogą między innymi wejść bezpośrednio do prawdziwego pokładu węgla kamiennego.

Początki górnictwa w Zagłębiu Ruhry leżą na południu Zagłębia Ruhry: w Witten węgiel kamienny znajduje się w rejonie Hettberg zaledwie kilka metrów pod ziemią. Rolnicy jako pierwsi zaczęli tam kopać węgiel na własny użytek. Pierwsza prośba o wydobycie węgla pochodzi z 1714 roku. Handel czarnym złotem stał się biznesem od 1743 roku: w tym czasie Freiherr Friedrich von Elverfeldt nabył wszystkie udziały w obszarze „Hettberger Holtze”. Węgiel kamienny był najpierw wydobywany przez tunele wbite w górę; dopiero w 1832 r. na Nachtigall zatopiono pierwszy szyb inżynieryjny. Dzięki połączeniu z innymi małymi kopalniami w regionie Nachtigall była już w 1844 roku największą kopalnią w Zagłębiu Ruhry; W latach 1850-1860 w kopalni, którą sprzedano holenderskim inwestorom, na głębokości do 300 metrów pracowało od 500 do 450 osób.

Jednak dobre cztery dekady później kopalnia nie była już w stanie dotrzymać kroku możliwościom nowoczesnych kopalń na dużą skalę. Ciężki dopływ wody, który był problemem od początku, w coraz większym stopniu powodował awarie operacyjne; Węgiel Witten również nie nadawał się do koksowania. W 1892 roku wstrzymano finansowanie. Co potem nastąpiło: późniejsze użytkowanie jako cegielnia od 1897 r. – i po różnych „etapach pośrednich” upadek obiektu.

Kiedy w 1983 roku Stowarzyszenie Regionalne Westfalia-Lippe przejęło kopalnię Nachtigall na rzecz Westfalskiego Muzeum Przemysłu (dziś Muzeum Przemysłu LWL), pozostała jedynie maszynownia z maszyną parową, budynek firmowy i komin kotłowni. Domy kopalni zostały rozebrane w 1966 roku. Remont, restauracja i koncepcja miały trwać do 2003 roku. Kopalnie dla zwiedzających, regularne pokazy historycznej maszyny parowej, obszerne stałe i ekscytujące wystawy specjalne, a także wycieczki z przewodnikiem i wydarzenia sprawiają, że LWL-Industrial Museum Zeche Nachtigall jest ekscytującym miejscem do nauki i popularnym celem wycieczek.